Deyiş
Ben yitirdim ben ararım yâr benimdir kime ne
Kul Nesimi 17. yüzyıl
Ben yetirdim ben ararım yâr benimdir kime ne
Gâh giderim öz bağıma gül dererim kime ne
Gâh giderim medreseye ders okurum Hak için
Gâh giderim meyhaneye dem çekerim kime ne
Kelp rakip haram diyormuş şarabın bir katresin
Saki doldur ben içerim günah benim kime ne
Ben melâmet gömleğini deldim taktım eğnime
Ârü namus şişesini taşa çaldım kime ne
Ah Yezid seccadeni al yürü mescit yoluna
Pir eşiği benim Kâbem kıblegâhım kime ne
Gâh çıkarım gökyüzüne hükmeder Kaftan Kafa
Gâh inerim yeryüzüne yâr severim kime ne
Kelp rakip böyle diyormuş güzel sevmek pek günah
Ben severim sevdiğimi günah benim kime ne
Nesimi 'ye sordular ki yârın ile hoş musun
Hoş olâyım olmayayım o yâr benim kime ne
— Kul Nesimi
Metin, yazılı kaynaktaki hâliyle verilmiştir: Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşî Şairleri ve Nefesleri, 2. baskı, İstanbul Maarif Kitaphanesi, 1955 (ilk baskı 1930), 2. cilt – Vikikaynak, tarama s. 259. Deyiş ve nefesler kuşaktan kuşağa sözlü olarak da aktarıldığı için ozanların seslendirmelerinde ve farklı yörelerde sözler değişiklik gösterebilir.
Açıklama
Sofuluk ve zahitlik karşısında melamet yolunu ve sevgiye bağlılığını "kime ne" nakaratıyla savunan bir deyiş.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.