Nefes
İbtidâdan yol sorarsan
Şah Hatayi
1487 – 1524
İbtidâdan yol sorarsan
Yol Muhammed Ali’nindür
Yetmiş iki dil sorarsan
Dil Muhammed Ali’nindür
Gice olur gündüz olur
Cümle âlem dümdüz olur
Gökte kaç bin ılduz olur
Ay Muhammed Ali’nündür
Varma Yezid’ün yanına
Kokusu siner tenüne
Lâ’net Yezid’ün huyuna
Can Muhammed Ali’nündür
Yezid alaydan seçildi
Mümine hulle biçildi
Evvel baharda açıldı
Gül Muhammed Ali’nündür
Gökten rahmetler saçıldı
Mümin olanlar seçildi
Âb-ı kevserler içildi
Dem Muhammed Ali’nündür
Varma Yezid meclisine
Kulak virme hiç sesine
Satur Yezid ensesine
Seyf Muhammed Ali’nündür
Hatâyî oturmuş ağlar
Dilüne geleni söyler
Topolmuş ortada döner
Nur Muhammed Ali’nündür
— Şah Hatayi
Metin, yazılı kaynaktaki hâliyle verilmiştir: Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşî Şairleri ve Nefesleri, 2. baskı, İstanbul Maarif Kitaphanesi, 1955 (ilk baskı 1930) – Vikikaynak, tarama s. 55-56. Deyiş ve nefesler kuşaktan kuşağa sözlü olarak da aktarıldığı için ozanların seslendirmelerinde ve farklı yörelerde sözler değişiklik gösterebilir.
Açıklama
Yolun, dilin, canın ve nurun Muhammed Ali'ye ait olduğunu söyleyen; Yezid'in yolundan uzak durmayı öğütleyen bir nefes.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.