Nefes
Mürşide varmağa tâlib olursan
Teslim Abdal 17. yüzyıl
Mürşide varmağa tâlib olursan
İbtida insandan rehber isterler
Verdiğin ikrara doğru gelirsen
Aht ile peymandan rehber isterler
Muhammed Ali’nin nurun görmeğe
On iki İmamın yolun sormağa
Erenlerin divanında durmağa
On iki erkândan rehber isterler
Mürşidin nazarı müşkülü seçer
Kâmil olan rehber Sıratı geçer
Can kuşu kafesten âkıbet uçar
Tenden uçan candan rehber isterler
Mürşidin var ise olursun insan
Mürşidin yok ise kalırsın hayvan
Arasat gününde kurulur mizan
Açılan mizandan rehber isterler
Şah-ı Merdan bir yol kurmuş kuluna
Yola giden rehberinden biline
Gitmek ister isen mü’min yoluna
Din ile imandan rehber isterler
Marifet babına girmek dilersen
Hakikat güllerin dermek dilersen
Erenler sırrına ermek dilersen
Ahd ile peymandan rehber isterler
Teslim Abdal söyler bu hikâyeti
Nefsini bilmektir gücün gayeti
Yirmi dokuz huruf yedi âyeti
Bilmeye insandan rehber isterler
— Teslim Abdal
Metin, yazılı kaynaktaki hâliyle verilmiştir: Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşî Şairleri ve Nefesleri, 2. baskı, İstanbul Maarif Kitaphanesi, 1955 (ilk baskı 1930), 2. cilt – Vikikaynak, tarama s. 345-346. Deyiş ve nefesler kuşaktan kuşağa sözlü olarak da aktarıldığı için ozanların seslendirmelerinde ve farklı yörelerde sözler değişiklik gösterebilir.
Açıklama
Mürşide giden talibin her aşamada bir rehbere ihtiyaç duyduğunu anlatan bir nefes.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.