Ey pâdişâh-ı zümre-i merdân yâ Hüseyn

Ey pâdişâh-ı zümre-i merdân yâ Hüseyn
Vey server-i gürûh-i şehîdân yâ Hüseyn

Ey cân-ı pâk-i Ahmed ü Mahmûd Mustafâ
Vey nûr-i-dîde-i Şeh-i Merdân yâ Hüseyn

Ey ma’din-i fütüvvet ü vey kân-ı lûtf u cûd
Vey mahzen-i mürüvvet ü ihsân yâ Hüseyn

Ey cevher-i maârife bir bahr-i bîkeran
Vey gevher-i hakayıka ummân yâ Hüseyn

Koç gibi yine can kuzusun eyledin revan
Îd-i cihâd-ı ekbere kurbân yâ Hüseyn

Ol ser ki kân-ı cevher-i sırr-ı İlâh idi
Meydanda eyledin anı galtân yâ Hüseyn

Gerden ki bûsegâh-ı Resûl-i Hudâ idi
Çaldılar ana hancer-i bürrân yâ Hüseyn

Mâh-ı muharrem erdi yakub dâğ-ı gam gönül
Kan akıdır bu dîde-i giryân yâ Hüseyn

Bir gündürür bu gün ki tutar mâtemin senin
Pir ü cevân bende vü sultân yâ Hüseyn

Yer ü gök ehli cümle kara yaslıdır bugün
Olub saçın misâli perîşân yâ Hüseyn

Urdu yüzüne derd ile kef acıdı sana
Çün gördü bu musîbeti ummân yâ Hüseyn

Çağlayuben akan su değil gözü yaşıdır
Oldu zamâne derd ile giryân yâ Hüseyn

Vâdîler etti yakaların dest-i gamla çâk
Yüz yere urdu cümle beyâbân yâ Hüseyn

Taşlarla döğünüb gece gündüz akar sular
Sürer yüzünü yerlere her ân yâ Hüseyn

Berk oldu yine bir çakım âteş bu gussadan
Ağlar sehâb ra’d eder efgan yâ Hüseyn

Dâğ eyledi vücûdun ışıklar gibi nücûm
Döktü şafak bu mâtem içün kan yâ Hüseyn

Şeb girdi kara çullara mâtem tutar seher
Çâk etti dest-i gamla girîbân yâ Hüseyn

Döküb gözü yaşın durub ağlar yaşın yaşın
Tâ subh olunca şem-i şebistân yâ Hüseyn

Yakub vücûd-i nâzikine tâze tâze dâğ
Kana boyandı lâle-i nu’mân yâ Hüseyn

Nâz ile şîve ile kesildi salınmadan
Bâğ-ı cihanda serv-i hirâmân yâ Hüseyn

Abdal-ı fâni gibi nemedpûş olubdürür
Hâr-ı belâda bülbül-i nâlân yâ Hüseyn

Şunlar ki hânedânına kasd etti Ahmed’in
Demek olur mu anlara insân yâ Hüseyn

Hak’dan sana vü ceddine oldukça çok selâm
Olsun Yezîd’e lâ’net-i Yezdân yâ Hüseyn

Dahi ol iki zâlime lâ’net ki dediler
Birine Şimr ü birine Mervân yâ Hüseyn

Başıma tâc ü gözüme kûhl-i cilâ yeter
Hâk-i reh-i gürûh-i muhibbân yâ Hüseyn

İd-i murâda şol kişi erer cihanda kim
Yolunda kıldı cânını kurbân yâ Hüseyn

Bir kelb-i bâ vefâdır eşiğinde Hayreti
Sürme kapından eyleme nâlân yâ Hüseyn

Lâyık değil ki redd oluna rûz-i rüsthîz
Cân ü diliyle bende-i ferman yâ Hüseyn

Olmazsa ger şefâat-i ceddin Hudâ bilür
Tuttu vücûdu illet-i isyân yâ Hüseyn

Bu şerbet-i mahabbet-i evlâd ola meğer
Olursa derdine yine dermân yâ Hüseyn

Sâkî-i bezm-i rûz-i cezâ olıcak anın
Unutma cür’adan anı ol ân yâ Hüseyn

Budur ümidimiz kamu ahbâb u hânedân
Mahşer gününde kalmaya atşân yâ Hüseyn