Semah
Ezel meclisinde Kırklar ceminde
Kul Himmet 16. yüzyıl
Ezel meclisinde Kırklar ceminde
Muhammed nuruna bezendi Ali
Kırklar ile bile âyîn-i cemde
Bu aşkın sırrına özendi Ali
İlmin başı dedi kendin bilesin
Muhammede dedi cem’e gelesin
Meydana getirdi aşkın dolusun
Kırklara şarabı sunandı Ali
Tuba ağacından aldı dört yaprak
Pençei Abaya taksim kılarak
Bir hırka ayırdı içinde erhak
Giyindi eğnine donandı Ali
Mansur kabul etti Hakkın dârını
Erenlere verdi külli varını
Muhammede verdi Hak didarını
Ol nura bulandı boyandı Ali
Hu diyüp birliğe kuruldu erkân
Hakikat sürüldü dem ile devran
Semaa kalktılar cümle âşıkan
Kırk kerre meydanı dolandı Ali
Kul Himmet’im eder Hak mahabbete
Dahi yol gider mi birlikten öte
Mahabbetten kaçan eğri sıfâta
Lânetullah dedi ilendi Ali
— Kul Himmet
Metin, yazılı kaynaktaki hâliyle verilmiştir: Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşî Şairleri ve Nefesleri, 2. baskı, İstanbul Maarif Kitaphanesi, 1955 (ilk baskı 1930) – Vikikaynak, tarama s. 182. Deyiş ve nefesler kuşaktan kuşağa sözlü olarak da aktarıldığı için ozanların seslendirmelerinde ve farklı yörelerde sözler değişiklik gösterebilir.
Açıklama
Ezel meclisindeki Kırklar Cemi'nde Hz. Ali'nin yerini ve âşıkların semaha kalkıp meydanı dolanışını anlatan bir deyiş.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.