Yedi Ulu Ozan

Yedi Ulu Ozan, Alevi-Bektaşi geleneğinde en büyük şairler sayılan yedi ozana verilen addır. En yaygın listede Seyyid Nesimi, Şah Hatayi, Fuzuli, Yemini, Virani, Pir Sultan Abdal ve Kul Himmet yer alır. Bu şairler on dördüncü yüzyılın sonlarından on yedinci yüzyılın başlarına uzanan dönemde yaşamıştır.

Şiirleri cemlerde deyiş olarak okunur ve Ehl-i Beyt sevgisinin, yol öğretisinin ve tasavvufi düşüncenin temel kaynakları arasında görülür. Kavramın yazılı kaynaklarda ilk kez 1943'te Abdülbaki Gölpınarlı ile Pertev Naili Boratav'ın Pir Sultan Abdal kitabında geçtiği belirtilir. Listeye kimlerin girdiği konusunda farklı görüşler vardır; kimi çevreler Fuzuli yerine Teslim Abdal'ı sayar.

Kaynak: dergipark.org.tr · islamansiklopedisi.org.tr · islamansiklopedisi.org.tr