Mersiye
Be yalancı felek yüze gülücü
Virani 17. yüzyıl
Be yalancı felek yüze gülücü
Kani benim Şah Baba’mı neyledin
Verdiğini dönüb yine alıcı
Kani benim Şah Baba’mı neyledin
Niceler müştakdır yüzün görmeğe
Ayağı tozuna yüzler sürmeğe
Varub kademinde bir an durmağa
Felek benim Şah Baba’mı neyledin
Bu cihanda gerç- erenler kalmadı
Bir dirlik dirildi her ki ölmedi
Geldi gitti anı her can bilmedi
Felek benim Şah Baba’mı neyledin
Kutb-i cihân idi ol şâh-ı Veli
Böyle gördük ana diyeli beli
Hulk-ı Muhammed’dir mürvette Ali
Felek benim Şah Baba’mı neyledin
Erenler şâhiydi hüküm kılurdı
Evvel âhır nolacağm bilürdi
Kâfirler görse îmâna gelürdi
Felek benim Şah Baba’mı neyledin
Be yalancı dünyâ sensin bilene
Maânî bahrine gavvâs olana
Lâ’net sana hergiz meyyâl olana
Felek benim Şah Baba’mı neyledin
Virânî’yim mürg-i dili salarım
Secde-i şükrümü ana kılarım
Rûhuna demine gülbang dilerim
Felek benim Şah Baba’mı neyledin
— Virani
Metin, yazılı kaynaktaki hâliyle verilmiştir: Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşî Şairleri ve Nefesleri, 2. baskı, İstanbul Maarif Kitaphanesi, 1955 (ilk baskı 1930) – Vikikaynak, tarama s. 230. Deyiş ve nefesler kuşaktan kuşağa sözlü olarak da aktarıldığı için ozanların seslendirmelerinde ve farklı yörelerde sözler değişiklik gösterebilir.
Açıklama
"Şah Baba" diye andığı mürşidinin ölümüne yanan ve feleğe sitem eden bir ağıt (mersiye).
Yorumlar (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.