İçeriğe geç
Gelin Canlar Bir Olalım

Nefes

Îd-i ekberdir bu gün meydâna geldi tîğ taş

Virani 17. yüzyıl

Îd-i ekberdir bu gün meydâna geldi tîğ taş
Katl-i nefsin sâbiti olduk kamumuz çar tıraş
Biz şeb ü rûz eyledik saykal urup mir’âtımız
Kendi başın kendi rişin kendi şârib kendi kaş
Hâricîler bağrı yansın gördüğünce zâtımız
Bin teberrâya muvâfık oldu bil gel bu maâş
Tekye-i aşkın içinde baş açık abdâl olub
Serfürû ettik bu dem meydâna verdik cân ü baş
Çar unsur sikkemizdir âdem-i hâki biziz
Murtezâ’dan destur olsa eylesem bu sırrı fâş

İnlesem çeksem melâmet tâblını Seyyid vâr
Gûşa gelse âteşimden kaynasa dağ ile taş
Evliyânın kuluyuz biz Balım'ın kurbânıyız
İsm ile Vîrâni’yiz bir köhne şâl oldu kumâş

— Virani

Metin, yazılı kaynaktaki hâliyle verilmiştir: Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşî Şairleri ve Nefesleri, 2. baskı, İstanbul Maarif Kitaphanesi, 1955 (ilk baskı 1930), s. 221. Deyiş ve nefesler kuşaktan kuşağa sözlü olarak da aktarıldığı için ozanların seslendirmelerinde ve farklı yörelerde sözler değişiklik gösterebilir.

Yorumlar (0)

Yorum yazmak için giriş yapın — üyelik ücretsiz, yalnızca birkaç bilgi istenir.

Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.