Ey cân ü dil seririne sultân yâ Hüseyn

Ey cân ü dil seririne sultân yâ Hüseyn
Vey Kerbelâ’da şâh-ı şehîdân yâ Hüseyn

Çeşm ü çırâğ-ı âleme nûr-i cemâl-i Hak
Cân-ı cihâna rahmet-i Rahmân yâ Hüseyn

Rûşen yüzünde sûre-i Veşşemsi Vedduhâ
Şânında nâzil âyet-i Kur’ân yâ Hüseyn

Hüsnün gülünde olmaya bir berg-i sebzce
Bâğ-ı behişt ü ravza-i Rıdvân yâ Hüseyn

Hâl-i ruhin katında şehâ seng-i rîzedir
Dürr-i adenle lâ’l-i Bedahşân yâ Hüseyn

Ceddin Resûl-i pâk atan Şâh Murtezâ
Ammin imâm-ı din Şeh-i merdân yâ Hüseyn

Ey nûr-i çeşm-i Fâtıma mahbûb-i ins ü can
İnletti bizi mihnet-i devrân yâ Hüseyn

Mâh-ı muharrem erdi dem-i mâtem oldu âh
Oldu bu ayda gün gibi pinhân yâ Hüseyn

Kan ağladı felekte şafak şefkatinde âh
Ol dem ki ettiler seni kurbân yâ Hüseyn

Devr-i zamâne döndü vü âlem yıkıldı san
Tuttu cihânı nâle vü efgan yâ Hüseyn

Mâtem donunu geydi bulutlar bölük bölük
Bâran gamınla koptu vü tûfân yâ Hüseyn

Gökler boyandı mâteme gün giydi kareler
Mahv oldu arada meh-i tâbân yâ Hüseyn

Yırttı yüzümü nâhûn-i hasretle mihr-ü mâh
Ağladı yer ü gök sana yeksan yâ Hüseyn

Çerhin büküldü beli vü sındı sitâresi
Encüm saçıldı yere çü bârân yâ Hüseyn

Deryâlar acıdı sana akar sular dahi
Taşlar alub döğündü firâvân yâ Hüseyn

Kanlar döküb figan ile her kişi der ki âh
Kani ne oldu sevgili cânân yâ Hüseyn

Gül gibi çehre kana boyandı firâk ile
Çâk etse tân mı gonca girîbân yâ Hüseyn

Sünbül saçını çözdü vü gül gitti kendiden
Süsen elinde hancer-i bürrân yâ Hüseyn

İder zebân-ı hâl ile kim kangı yerdedir
Şimr-i lâîn ü nekbet-i Mervân yâ Hüseyn

Âl-i Resûl’e kangı yüzü kare böyleder
Olsun Yezîd’e lâ’net-i Yezdân yâ Hüseyn

Her kim seni vü âlini can gibi sevmese
İtten beterdir ol nice insân yâ Hüseyn

Bezm-i gamında âteş-i hasretle yanmayan
Olsun hemîşe ney gibi nâlân yâ Hüseyn

Derdâ ki tâs-ı çerh-i felek hânedânına
Gâhî içirdi zehr gibi kan yâ Hüseyn

Sen deşt-i Kerbelâ’da susuz bunda âh ü vâh
Yere mi geçti çeşme-i hayvân yâ Hüseyn

Dervîşim âstânına yüz süregelmişim
Şâh-ı keremsin eylegil ihsân yâ Hüseyn

Mahşer gününde el benim etek senin şehâ
Komagıl anda teşne vü üryân yâ Hüseyn

Kandır şerâb-ı kevsere Sâfî kulunu sen
Geydir libâs-ı hulle-i Rıdvân yâ Hüseyn

Rahmet seni sevüb yoluna can verenlerin
Olsun hemîşe hil’ati elvân yâ Hüseyn

Olsun sana vü âline Rûhülemin müdâm
Kerrûbiyanla hemd ü senâhân yâ Hüseyn