Görgü cemi: Yılda bir kez yolun aynasına bakmak

Alevi-Bektaşi yolunda ikrar vermek bir başlangıçtır; o ikrarın her yıl yeniden hatırlanması ise görgü cemiyle olur. Görgü kurbanı ya da tercüman kurbanı adıyla da anılan bu erkânda yola girmiş talip, bir yıl boyunca yol içindeki hâlini topluluk önünde değerlendirir. Görgü kural olarak yılda bir kez, çoğunlukla kış aylarında yürütülür ve on iki hizmet eksiksiz yerine getirilir.

Cemin asıl amacı canları bir araya getirmek, varsa sorunları çözmek ve küskünleri barıştırmaktır. Bu yüzden cemin tarihi önceden duyurulur, taraflar arasındaki anlaşmazlıklar dedeye iletilir ve mümkün olduğunca cemden önce giderilir. Meydanda talip, ilk ikrarında duyduğu uyarıları yeniden hatırlar: bu yol kolay değildir, verilen söz ağırdır. Geçmişteki kusurlarını tekrar etmeyeceğine söz verir ve böylece ikrarını tazeler.

Dede cemi açmadan önce gözcü, kapıcı ve bekçileri görevlendirir; dar duası verilir, tövbe duası okunur ve canlar secdeye kapanır. Görgünün biçimi yöreden yöreye değişir. Bazı yerlerde aileler sülale olarak Hak meydanına çıkıp görgüden ve sorgudan geçer; bazı yörelerde ise topluca dara durularak görgü yapılır, buna dik görgü denir. Seccadenin dört köşesine niyaz edilir. Erkân içinde çerağ uyandırılır, zakirler düvaz imam okur, Kırklar semahı dönülür ve sakka hizmeti yerine getirilir.

Görgüden geçen ve arınmış sayılan talip, cemin sonunda görgü kurbanının lokmasından yiyerek topluluğa yeniden katılır; yürek lokması musahiplere, bulgur lokması bütün canlara dağıtılır. Görgü, bireyin kendi kusuruyla yüzleştiği, topluluğun da ona yeniden kucak açtığı bir aynadır. Ağır bir kusur nedeniyle düşkün sayılan birinin bedelini ödedikten sonra topluluğa dönüşü ise ayrı bir erkânla, düşkünlük kaldırma cemiyle olur.